«Ήταν στραβό του κλήμα, το ‘φαϊ κι ου γάιδαρους»

                               (Τζουμέρκα μου περήφανα «στην άκρη πεταμένα») 

 

Κύριε Διευθυντά

Το ξέρω ότι θα με κακολογήσεις, γιατί θα ρίξω τα βάρετα σε σένα. Κινδυνεύω να  σιουρίσω. Από τη μια εσύ δημοσιεύεις τόσα και τόσα, κι από την άλλη εγώ,  λειτουργώ με χίλιους δυο συνειρμούς. «Δεν αξιολογήθηκε το Αθαμάνιο ως “Πράσινο Χωριό”…»

Να το πω εγώ αλλιώς. Αμούντ το «Πράσινο χωριό» απ’ τα Τζουμέρκα.

Μεθοδεύσεις, τεχνάσματα, παρακάμψεις κλπ.  Θα φωνάξουν, θα φωνάξουν, οι Τζουμερκιώτες, θα βραχνιάσουν, θα τους χτυπήσει η αφωνία και θα σωπάσουν…  «Γαϊδούρ’ διμένου, ζ(η)μια, δεν κάν’».

Σιγά το νέο.  Για κοίτα τη φωτογραφία με το καρναβαλάκι του μπάρμπα Νάσιου, όπως το έλεγαν.

 

 Έτσι, γινόταν η μεταφορά. Μη με ρωτήσεις τίνων; Κατσίκες, πρατίνες,  τριφύλλι, τσιμέντα και από πάνω οι άνθρωποι. Αυτά τα χαϊρια είδε απ’ την Πολιτεία το Τζουμέρκο. Τότε και τώρα. 

 Κι άμα φώναζαν οι Τζουμερκιώτες; «Βρουντάν τα σίδιρα, βρουντάει κ’ η σακοράφα». Ουδέποτε οι αρμόδιοι κλπ, κλπ, έσκυψαν να ακούσουν ένα, έστω ένα, πρόβλημα που αντιμετώπιζε ή αντιμετωπίζει ο περήφανος και στο μάτι να λεηλατηθεί αυτός  τόπος. Το Τζουμέρκο.

Μην αρχίσεις τον εξάψαλμο. Είμαι λαϊκιστής, τοπικιστής κλπ. Μακριά από μένα τέτοιες κουτουράδες. Εγώ, ασμένως θα δεχτώ το ενεργειακό χωριό «να πάει», καταπώς μολογιέται, ακόμα και στη Μεσσηνία!!! Ακούς «Πράσινο Χωριό» στα Τζουμέρκα; «Θέλ’σε ου φτουχός να χουρέψ’ κ’ έσπασε τ’ άργανου». 

 Με την άδειά σου,  όμως, κύριε Διευθυντά, να διαβάσω ένα ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη. (Αν με αφήσουν αυτό θα διαβάσω μεθαύριο την Πέμπτη στη συνέντευξη τύπου που διοργανώνει  η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας, για να διαμαρτυρηθεί γιατί δεν αξιολογήθηκε το Αθαμάνιο ως “Πράσινο Χωριό”…»).

      ΕΧΕΙ ΚΑΙ Ο ΦΤΩΧΟΣ  ΠΟΥΛΙ

Να ‘χεις στόλους και βαπόρια και πλεούμενα πελώρια

 Με το δένε και το λύνε λίγο βέβαια δεν είναι

 Όμως της ζωής το αλάτι βρίσκεται μες στο κρεβάτι

Μια μονάχα μες στις δέκα να ‘ναι αληθινή γυναίκα

Και τα τέτοια δεν τα θέλει κύριε Γιώργο κύριε Τέλη

Μάθετέ το είναι καιρός ίδια τα ‘δωκε ο Θεός

Τι λιγάκι τι πολύ έχει και ο φτωχός πουλί. 

           Οδυσσέας Ελύτης

Χαιρετισμούς από τα ψηλά Τζουμέρκα, που φτάνει το μάτι μέχρι τη Μεσσηνία

                                Χρίστος Α. Τούμπουρος     

                         Αγναντίτης – Τζουμερκιώτης

 

Exit mobile version