Εκτύπωση

Όλοι μαζί κατά των υδροηλεκτρικών.

on .

 Sample Image

Πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της περασμένης Παρασκευής στην Άρτα, η συνάντηση φορέων και συλλόγων των Θεοδωριάνων σχετικά με τις νέες εξελίξεις που αφορούν την κατασκευή των υδροηλεκτρικών έργων στο χωριό μας. 

Συμμετείχαν εκτός από τους "ΟΡΕΙΝΟΥΣ", ο πρόεδρος της κοινότητας Θεοδωριάνων Κώστας Κωστούλας, οι κοινοτικοί σύμβουλοι Κώστας Σερδενές, Γιάννης Χάιδος, Γιάννης ΚουτσούκηςΘανάσης Καραμέτσιος, ο πρόεδρος του Αναγκαστικού Συνεταιρισμού Γιώργος Γκορόγιας, ο Γενικός Γραμματέας του Συνεταιρισμού Χρήστος Μητρογιάννης  και τα μέλη του Δ.Σ. Κώστας Ντζαδήμας και Θανάσης Κολτούκης, ο πρόεδρος της "Κωστηλάτας" Γιάννης Παπαγιάννης και σχεδόν όλα τα μέλη του Δ.Σ. του συλλόγου, ο πρόεδρος του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου ιερέας Παναγιώτης Τσινέλος και το μέλος Νίκος Πλακιάς, ο γραμματέας της κοινότητας Διονύσης Μητρογιάννης, καθώς και αρκετοί συγχωριανοί.

Αφού έγινε μια ενημέρωση από τον πρόεδρο των ΟΡΕΙΝΩΝ Δημήτρη Στεργιούλη ακολούθησε συζήτηση και κατάθεση προτάσεων από τους εκπροσώπους των φορέων. Όλοι τάχθηκαν κατά της δημιουργίας οπουδήποτε άλλου υδροηλεκτρικού έργου στην περιοχή των Θεοδωριάνων και αποφασίστηκαν οι επόμενες κινήσεις και η κλιμάκωση του αγώνα.

Το Σάββατο δόθηκε η προγραμματισμένη κοινή συνέντευξη τύπου των φορέων του χωριού στα μέσα Μ.Μ.Ε. της Άρτας. Την εισήγηση έκανε ο πρόεδρος των "Ορεινών"  Δημήτρης Στεργιούλης και συμμετείχαν οι κοινοτικοί σύμβουλοι Γιάννης Χάιδος και Γιάννης Κουτσούκης, ο γραμματέας του Αναγκαστικού Συνεταιρισμού Χρήστος Μητρογιάννης σαν εκπρόσωπος του Συνεταιρισμού, η Δωροθέα Νικολάου αντιπρόεδρος του συλλόγου "Κωστηλάτα", ο Θανάσης Κολτούκης αντιπρόεδρος των "Ορεινών" και μέλος του Δ.Σ. του Συνεταιρισμού. Επίσης στην συνέντευξη πήρε μέρος και ο Ηλίας Καραμπίκας σαν εκπρόσωπος του συλλόγου Προστασίας Αράχθου.Τη συνέντευξη τύπου παρακολούθησαν και αρκετοί συγχωριανοί. 

Ολόκληρο το κείμενο της εισήγησης στη συνέντευξη τύπου :

  ΕΙΣΗΓΗΣΗ 

Του προέδρου των ΟΡΕΙΝΩΝ Δημήτρη Στεργιούλη

 Άρτα 5 Μάρτη 2010  

Θέλουμε με τη σημερινή συνέντευξη και μέσω των δικών σας Μ.Μ.Ε. να ενημερώσουμε τους φορείς της Άρτας, τους συγχωριανούς μας αλλά και όλους τους φίλους του χωριού μας, ότι η υπόθεση   κατασκευής των υδροηλεκτρικών στα Θεοδώριανα ξεκινά πάλι απ’ την αρχή. Το μείζον  αυτό θέμα, σε συνδυασμό με το νέο αυτοδιοικητικό σχέδιο «Καλικράτης», φέρνει την κοινότητά μας μπροστά σε μια εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία.  

Το ιστορικό των έργων.

 Τα Θεοδώριανα αποτελούν ένα ιδιαίτερα σπάνιο ορεινό οικοσύστημα. Πυρήνας αυτού του οικοσυστήματος είναι τα δυο ποτάμια της περιοχής (Μουζάκι και Άσπρη Γκούρα), τα οποία είναι ότι πολυτιμότερο έχουμε, γιατί δίνουν ζωή σε όλη την περιοχή συνθέτοντας παράλληλα ένα από  τα ωραιότερα οικοσυστήματα στην Ελλάδα.

Η  υπόθεση κατασκευής των υδροηλεκτρικών της εταιρείας ΤΕΡΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ξεκινά από το 1997 και τη δημιουργία ενός έργου 4,6 MW, που θα χρησιμοποιούσε το νερό των δυο χειμαρροπόταμων (Μουζακίου και Άσπρης Γκούρας)  σε ένα σταθμό παραγωγής. Το έργο αυτό ακυρώθηκε, μετά από προσφυγή κατοίκων και φορέων των Θεοδωριάνων από το ΣτΕ. Το 2008 η ίδια εταιρεία επανέρχεται για τη δημιουργία δυο πλέον υδροηλεκτρικών στους παραπάνω χειμαρροπόταμους, 3,9 και 3 MW αντίστοιχα. Η Προμελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων δεν εγκρίνεται από την Υπηρεσία Νεώτερων Μνημείων της Περιφέρειας Ηπείρου και επιστρέφεται στην εταιρεία.

 Η εταιρεία αγνοώντας επιδεικτικά και προκλητικά πρόσφατη ομόφωνη απόφαση κοινοτικού συμβουλίου, που τάσσεται κατάτης κατασκευήςοποιουδήποτε άλλου υδροηλεκτρικού στην περιοχή των Θεοδωριάνων, σχετικές ανάλογες αποφάσεις των φορέων και συλλόγων των Θεοδωριάνων, τη θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίαςτων κατοίκων, τον δωδεκαετή αγώνα μας, επανέρχεται τρίτη φορά, για την κατασκευή των ίδιων έργων, με τις ίδιες μελέτες τροποποιημένες ως προς την ισχύ των έργων  σε 2,8 MW το καθένα. Μια δεύτερη τροποποίηση είναι η απομάκρυνση των σταθμών παραγωγής από την προηγούμενη θέση τους και από το ήδη υπάρχον φράγμα της ΜΗΧΑΝΙΚΗΣ, αφού σύμφωνα με το ειδικό χωροταξικό πλαίσιο για τις ΑΠΕ πρέπει να απέχουν τουλάχιστον χίλια μέτρα απ’ αυτό. Με τον τρόπο αυτό αποφεύγονται και οι ενστάσεις της Υπηρεσίας Νεώτερων Μνημείων αφού απομακρύνονται από το πέτρινο γεφύρι και τον παλιό νερόμυλο. Βλέπουμε δηλαδή ότι η εταιρεία όχι μόνο δεν σέβεται την απόφαση της τοπικής κοινωνίας, αλλά προσαρμόζει κάθε φορά τις μελέτες της όπως την βολεύει, για ν’ αποφύγει περιορισμούς που δεν επιτρέπουν τη δημιουργία των έργων. 

 Ο σχεδιασμός  των έργων       

  Τα δυο σχεδιαζόμενα έργα προβλέπουν εκτροπές και σωλήνωση των χειμαρρροπόταμων «Μουζάκι» και «Άσπρη Γκούρα», μήκους 1.460 μέτρων για το πρώτο και 2.200 μέτρων για το δεύτερο. Επίσης  φράγματα από σκυρόδεμα ύψους δύο μέτρων και μήκους στέψης 9 μ., καθώς και δημιουργία δεξαμενών ανάντη των φραγμάτων. Εδώ πρέπει να διευκρινίσουμε κάτι. Ότι άλλο ένα μικρό υδροηλεκτρικό που εκμεταλλεύεται τη φυσική ροή του νερού κι άλλο ένα μικρό Υ/Η που απαιτεί την κατασκευή φράγματος, σωληνώσεις και εκτροπές ποταμιών. Οι επιπτώσεις στο περιβάλλον στη δεύτερη περίπτωση είναι πολλαπλάσιες.  Επίσης προβλέπεται διάνοιξη δρόμων πλάτους πέντε μέτρων για την τοποθέτηση του υπόγειου αγωγού. Οι δυο σταθμοί παραγωγής είναι  εμβαδού  12Χ16 μέτρων και ύψους 6 μέτρων, ο ένας εκ των οποίων απέχει λιγότερο από εκατό μέτρα από τον οικισμό των Θεοδωριάνων.

Το φράγμα του δεύτερου έργου,  έχει σχεδιαστεί μόλις 150 μέτρα από τους περίφημους καταρράχτες των Θεοδωριάνων, μοναδικούς στην περιοχή. Ο αγωγός του  ακολουθεί, μέσα σε ελατόδασος, το πανέμορφο και γραφικό μονοπάτι που οδηγεί στους καταρράχτες, το οποίο αποτελεί σήμα κατατεθέν για το χωριό μας, αφού κάθε χρόνο το επισκέπτονται χιλιάδες επισκέπτες. Καταλαβαίνουμε όλοι μας, ότι μια τέτοια επέμβαση θα έχει σαν αποτέλεσμα το υπέροχο αυτό τοπίο, μοναδικής φυσικής ομορφιάς να καταστραφεί. Ας σκεφτούμε μόνο την εικόνα κατά την περίοδο κατασκευής του έργου.      

   Γιατί δεν θέλουμε τα έργα.                 

Τα προτεινόμενα έργα θα έχουν καταστροφικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, γιατί θα επιδράσουν συσσωρευτικά, μιας και στην περιοχή και στο ίδιο ποτάμι σε απόσταση ενός χιλιομέτρου, υπάρχει ένα ανάλογο υδροηλεκτρικό έργο της εταιρείας ΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ και σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από το σταθμό παραγωγής του έργου της ΜΗΧΑΝΙΚΗΣ, λίγο πριν την εκβολή του ποταμού στον Αχελώο και εντός ορίων της κοινότητας Θεοδωριάνων, υπάρχει άδεια παραγωγής για ανάλογο έργο της εταιρείας ΕΔΡΑΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ισχύος 3,2 ΜW. Πολύ κοντά και σε απόσταση έξι περίπου χιλιομέτρων από τα σχεδιαζόμενα έργα, υπάρχει ο Αχελώος και τα φαραωνικά έργα εκτροπής του.

Τα  έργα αυτά, με την σωλήνωση και εκτροπή των ποταμιών, πρακτικά σημαίνουν την σχεδόν ολοσχερή εξαφάνιση της επιφανειακής απορροής, με κίνδυνο να αποκτήσει η περιοχή μη αναστρέψιμα χαρακτηριστικά, με πιθανότερο το μικροκλίμα της λεκάνης των Θεοδωριάνων να αλλάξει δραματικά προς το χειρότερο. Να θυμίσουμε ότι η περιοχή μας, άρα και η περιοχή κατασκευής των έργων, είναι ενταγμένη στο Εθνικό Πάρκο Τζουμέρκων, στο δίκτυο ΦΥΣΗ 2000, είναι τόπος κοινοτικής σημασίας (SCI) και περιέχει «οικότοπους προτεραιότητας», καθώς και «είδη προτεραιότητας» σύμφωνα με την σχετική απόφαση 2006/613/ΕΚ της Ε.Ε.

Το συγκριτικό πλεονέκτημα της περιοχής μας και γενικότερα της ευρύτερης περιοχής των Τζουμέρκων, είναι το φυσικό μας περιβάλλον, τα βουνά μας και τα νερά μας. Συνεπώς δεν είναι προς το συμφέρον του χωριού μας κανενός είδους «ανάπτυξη» μέσω υδροηλεκτρικών, που θα υποθηκεύει για πάντα το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής μας. Στο χωριό μας γνωρίζουμε από πρώτο  χέρι τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις τέτοιων έργων.

 Από το 2004 λειτουργεί στην περιοχή μας ένα υδροηλεκτρικό της  ΜΗΧΑΝΙΚΗΣΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗΣ, αφού δεν πετύχαμε την ακύρωσή του με προσφυγή μας στο ΣτΕ. Το έργο αυτό έχει επιβαρύνει και αλλοιώσει το φυσικό περιβάλλον με σήραγγα εκτροπής, φράγμα ύψους εφτά μέτρων, άσχετα αν στην Έγκριση Περιβαλλοντικών Όρων προβλέπονταν φράγμα τριών μέτρων. Η κατασκευάστρια εταιρεία παραβιάζει συστηματικά περιβαλλοντικούς όρους, φτάνοντας ακόμα και στο στέρεμα του ποταμού για μεγάλες περιόδους. Πρόσφατα μάλιστα, μετά από καταγγελίες μας,  δέχτηκε για δεύτερη φορά κυρώσεις από αρμόδιες υπηρεσίες της Περιφέρειας Ηπείρου. Και για όλους αυτούς που έβλεπαν τις εταιρείες σαν σωτήρες, το έργο της ΜΗΧΑΝΙΚΗΣ δεν απασχολεί ούτε έναν εργαζόμενο.

 Το νέο νομοσχέδιο για τις Α.Π.Ε. 

Η νέα ηγεσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος Ενέργειας  και Κλιματικής Αλλαγής θέλοντας, όπως υποστηρίζει, να εφαρμόσει την πολιτική της «πράσινης» ανάπτυξης, φέρνει προς ψήφιση ένα καινούργιο νομοσχέδιο για τις ΑΠΕ. Στην πραγματικότητα όμως είναι ένα νομοσχέδιο που ουσιαστικά «κλείνει το μάτι» στις μεγάλες τεχνικές εταιρείες οι οποίες βλέπουν τις ΑΠΕ σαν ένα καλό φιλέτο εύκολου κέρδους.  Ήδη διατάξεις του έχουν ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων από δεκάδες περιβαλλοντικές οργανώσεις της χώρας.

Επιγραμματικά μεταξύ των άλλων προβλέπει:

·          Η άδεια Παραγωγής ηλεκτρικής Ενέργειας χορηγείται πλέον από τη ΡΑΕ, με αίτηση του ενδιαφερομένου  χωρίς Περιβαλλοντική Εκτίμηση

·          Δεν απαιτείται πλέον Προκαταρκτική Περιβαλλοντική Εκτίμηση και Αξιολόγηση η διαδικασία αυτή ενσωματώνεται στην Έγκριση Περιβαλλοντικών Όρων.

·          Έχουμε άρση χωροταξικών περιορισμών και προσπάθεια κάμψης των τοπικών αντιδράσεων αφού προβλέπει το 1% από το ανταποδοτικό τέλος, να πηγαίνει στους λογαριασμούς της ΔΕΗ των κατοίκων της περιοχής.

·          Περιορίζονται οι προστατευόμενες περιοχές στις οποίες δεν επιτρέπονταν η εγκατάσταση έργων ΑΠΕ. Το νομοσχέδιο  αφήνει περιθώρια για επεμβάσεις ακόμα και σε περιοχές Απολύτου Προστασίας (περιοχές NATURA,τόπων κοινοτικής σημασίας, οικότοπων προτεραιότητας, Εθνικών Πάρκων).

·          Θεωρεί πλέον Α.Π.Ε. και τα υδροηλεκτρικά μέχρι 100ΜW. Μέχρι τώρα το όριο ήταν μέχρι 15MW. H παράγραφος αυτή «φωτογραφίζει» το μεγάλο υδροηλεκτρικό στον Άραχθο αφού πλέον θεωρείται Α.Π.Ε. και εμπίπτει στις διατάξεις του νομοσχεδίου. Οπότε η ΜΗΧΑΝΙΚΗ ξανά «προ των πυλών».

·          Η έγκριση επέμβασης σε δασικές περιοχές αποσυνδέεται από την Έγκριση Περιβαλλοντικών όρων. Για την επέμβαση σε δασικές εκτάσεις αρκεί απόφαση του Γενικού Γραμματέα της περιφέρειας με την σύμφωνη γνώμη του δασαρχείου.

 Χαρακτηριστικό ότι την πατρότητα του νομοσχεδίου διεκδικεί η προηγούμενη κυβέρνηση. Οι βουλευτές της Ν.Δ. Κωστής Χατζηδάκης και Κωστής Μουσουρούλης έδωσαν στη δημοσιότητα σχέδιο νόμου της προηγούμενης ηγεσίας του Υπουργείου Περιβάλλοντος που δεν πρόλαβε να ψηφιστεί και είναι αυτούσιο(!)με το τωρινό νομοσχέδιο. Αν υπολογίσουμε   και τα «ήξεις αφήξεις» και τα όσα συνέβηκαν με τη σύσταση του φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου Τζουμέρκων, φαίνεται ότι στο Υπουργείο Περιβάλλοντος μόνο το όνομα έχει αλλάξει. Οι καταδικαστέες από το λαό προηγούμενες πρακτικές  και πολιτικές, παραμένουν ίδιες, όπως ίδια είναι και τα συμφέροντα των εταιρειών που βλέπουν τα ποτάμια μας. σαν λαμπρό πεδίο εύκολου κέρδους.

Δεν νομίζουμε πάντως ότι «πράσινη ανάπτυξη» σημαίνει σε ένα ποτάμι των Τζουμέρκων, ενταγμένο σε Εθνικό Πάρκο, ενταγμένο ως τόπος κοινοτικής σημασίας στο ΦΥΣΗ 2000, να προγραμματίζονται τέσσερα μικρά υδροηλεκτρικά σε κοίτη μήκους έξι χιλιομέτρων, με φράγματα, εκτροπές, διανοίξεις δρόμων μέσα σε ελατοδάση και σωληνώσεις ποταμών. Ακόμα όταν στην ίδια περιοχή υπάρχει ανάλογο έργο, στον ίδιο χειμαρροπόταμο, το οποίο λειτουργεί από το 2004. Πιστεύουμε  σε μια ανάπτυξη, που θα πραγματοποιηθεί μέσα από ήπιες μορφές οικοτουρισμού, που θα αναδεικνύουν και δεν θα εξαφανίζουν τις φυσικές ομορφιές της περιοχής και προς αυτή την κατεύθυνση εργαζόμαστε.

Πιστεύουμε ότι ο ορεινός όγκος των Τζουμέρκων πρέπει να αντιμετωπιστεί ενιαία και να δοθεί απόλυτη προτεραιότητα στην προστασία του περιβάλλοντος, του φυσικού πλούτου, της πολιτιστικής κληρονομιάς του.Δεν διαπραγματευόμαστε με καμιά εταιρεία και για τίποτα.

 Συνεχίζουμε μαζί με την κοινότητα, την συντριπτική πλειοψηφία των συγχωριανών μας και τους άλλους φορείς, τον αγώνα για να αποτρέψουμε τα σχεδιαζόμενα έργα. 

 Φτάνει πια η πολυετής ομηρία  της κοινωνίας των Θεοδωριάνων στα συμφέροντα  της ΤΕΡΝΑ, η οποία θα πρέπει να γνωρίζει ότι ο αγώνας μας θα κλιμακώνεται και σε καμιά περίπτωση δεν θα είναι εύκολο γι’ αυτή η εγκατάστασή της στα Θεοδώριανα.

 Ενώνουμε τη φωνή μας και τον αγώνα μας, με τη φωνή και τον αγώνα των άλλων περιβαλλοντικών οργανώσεων και φορέων της περιοχής του Αράχθου και του Αχελώου. Η κοινή και συντονισμένη δράση όλων μας θεωρείται περισσότερο από ποτέ αναγκαία.