Εκτύπωση

Περί αγέλης σκύλων ...συνέχεια.

on .

Σχετικά με προηγούμενη καταγγελία συγχωριανού μας, που αναφερόταν σε αγέλη σκύλων κοντά στο "Σταυρό", λάβαμε ενυπόγραφο email από τον κτηνοτρόφο της περιοχής, που αναφέρεται στην καταγγελία του συγχωριανού. Πριν τη δημοσίευσή του και για λόγους δεοντολογίας, επικοινωνήσαμε με τον καταγγέλλοντα δίνοντάς του τη δυνατότητα να απαντήσει ώστε να δημοσιευτούν και οι δύο απόψεις για καλύτερη ενημέρωση. Δημοσιεύουμε λοιπόν ταυτόχρονα και τις δύο απόψεις και ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του. 

Το email του κτηνοτρόφου:

Είμαι κτηνοτρόφος και δραστηριοποιούμαι στο Αθαμάνιο του Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων.

Με έκπληξή μου έγινα αποδέκτης καταγγελίας επαγγελματία του Δήμου Αρταίων ότι δήθεν ενοχλείται από την ενασχόλησή μου και συγκεκριμένα γιατί τα κοπάδια των κτηνοτρόφων φυλάσσονται από σκυλιά.

Δραστηριοποιούμαι χρόνια στην περιοχή και ουδέποτε κανένας επισκέπτης δεν εξέφρασε τέτοιο προβληματισμό. Δεν γνωρίζω σε τι αποσκοπεί η καταγγελία αλλά θέλω να κάνω γνωστό ότι τα ζώα μας βόσκουν σε ιδιόκτητες εκτάσεις και ότι στηρίζουμε την οικονομία της περιοχής μας κάτω από αντίξοες συνθήκες.

Πιστεύουμε δε ότι αποτελούμε πόλο έλξης επισκεπτών και όχι αποτρεπτικό παράγοντα.

Με εκτίμηση,
Δημήτριος Μπασιούκας
(Καριάς)


Η απάντηση του συγχωριανού μας:

Όπως μπορεί ο καθένας να διαπιστώσει δεν κατήγγειλα την δραστηριότητα του!!! Την αγέλη σκύλων που κατέχει και διατηρεί στον οδικό άξονα του Σταυρού που αποτελείται από 6-7 μεγαλόσωμα σκυλιά κατήγγειλα-και τα όποια ασύδοτα κινούνται πέρα δώθε χωρίς κανείς να τα επιβλέπει και να τα καθοδηγεί.

Ρωτήστε όποιον ειδικό θέλετε η ψάξτε το στο internet να δείτε πως συμπεριφέρεται ο σκύλος σαν μέλος αγέλης. Αποτελούν ΚΙΝΔΥΝΟ-ΘΑΝΑΤΟ για όποιον βρεθεί μπροστά τους-είναι αρχέγονο από την εποχή που ήταν λύκος πριν εξημερωθεί και μεταλλαχτεί.

Εύχομαι να μην συμβεί κάτι μετά και από την καταγγελία γιατί καταλαβαίνετε ότι θα πάει πολύς κόσμος κατηγορούμενος. Έπειτα το ότι βρίσκονται εκατέρωθεν του δρόμου αποτελεί και στοιχείο της ανευθυνότητας αυτών των ανθρώπων. Το ίδιο βέβαια συμβαίνει και με το κοπάδι -εκτός και αν ο δρόμος αποτελεί ιδιοκτησία του!!!

Είναι τα σκυλιά εμβολιασμένα; Φορούν φίμωτρο όταν κινούνται ανάμεσα στα αυτοκίνητα;

Το ότι δεν το κατήγγειλε κανείς έως τώρα αποτελεί και δείγμα της αδιαφορίας των ανθρώπων του χωριού μας, των αρμόδιων, αλλά και όλων μας που τόσα χρόνια ανεχόμαστε αυτή την κατάσταση.

Προφανώς δεν γνωρίζει τον νόμο αλλά και τις συνέπειες μιας και τόσα χρόνια κανείς δεν τον ενόχλησε-ΚΑΚΩΣ ΒΕΒΑΙΑ. Πίστευα στην αρχή ότι μόλις θα του γινόταν μια σύσταση το θέμα θα έληγε εκεί. Από ότι όμως διαπιστώνω αποθρασύνθηκε εντελώς μέχρι του σημείου να ισχυρίζεται ότι αποτελεί και πόλο έλξης!!!

Εντωμεταξύ καμιά λύση προς το παρόν!! Στο τέλος προσθέτω ότι δεν τον αφορά εάν είμαι επαγγελματίας του δήμου Αρταίων (εννοεί ότι έχω κατάστημα στην Άρτα) αλλά δράττεται της ευκαιρίας μιας και είναι κατάφορα παράνομος να με δυσφημίσει προκειμένου να καλύψει τα γεγονότα, αλλά και να υπενθυμίσω ότι είμαι δημότης ΘΕΟΔΩΡΙΑΝΩΝ εκ γενετής όπως επίσης ότι διατηρώ σπίτι στο χωριό. 

Δημήτρης Τζουβάρας

Σχόλιο theodoriana.com: Όπως οφείλαμε αναδείξαμε το θέμα και δώσαμε την ευκαιρία να ακουστούν και οι δυο απόψεις. Τα βουνά μας μάς χωράνε όλους. Όλοι μας μπορούμε να χαρούμε τις ομορφιές τους ζώντας αρμονικά με τη φύση αλλά και μεταξύ μας. Βασική προϋπόθεση η τήρηση κάποιων νόμων και κανόνων.

Στην προκειμένη περίπτωση η συμόρφωση σε κάποιους από αυτούς λύνει το πρόβλημα πολύ εύκολα. Χωρίς αντεκλήσεις και φαγωμάρα. Και τα κοπάδια να υπάρχουν και τα σκυλιά να κάνουν τη δουλειά  τους χωρίς να θέτουν κανέναν σε κίνδυνο και οι επισκέπτες, οι ποδηλάτες, οι ορειβάτες, οι πεζοπόροι να απολαμβάνουν τη φύση. Απλά θέληση να υπάρξει και κατανόηση. 

Εκτύπωση

Το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος.

on .

agiatriada1 agiatriada2

 Φωτογραφίες: Ντίνος Γιώτης

Πολλοί συγχωριανοί και φίλοι του χωριού διάλεξαν το χωριό για να περάσουν το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος. Ίσως σε αυτό βοήθησε και ο καύσωνας, που έκανε πολλούς να προτιμήσουν  τα Θεοδώριανα από κάποια παραλία, για την αναζήτηση σίγουρης δροσιάς.

Τη Δευτέρα το μικρό εκκλησσάκι της Αγίας Τριάδας, πανέμορφο και καταπράσινο στην είσοδο του φαραγγιού του "Γκούρα", έβαλε τα γιορτινά του.  Η μικρή του αυλή πολύ μικρή για να  χωρέσει τους προσκυνητές από τα Θεοδώριανα αλλά και τα γειτονικά χωριά.

Χρόνια πολλά σε όλους και του χρόνου.   

Εκτύπωση

Με φόντο τη "Βρουσλέκα".

on .

arapis16

Τα Θεοδώριανα φημίζονται για τα πολλά νερά τους, άλλωστε στους τουριστικούς οδηγούς αναφέρονται σαν το χωριό με τα περισσότερα νερά στην Ελλάδα. Πάρα πολλές οι πηγές και οι βρύσες του χωριού. Ανάμεσα σε αυτές ξεχωρίζει η βρύση "Βρουσλέκα". Βρίσκεται βόρεια, λίγο έξω από το χωριό, κοντά στο ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας.

Η βρύση αυτή επιβλητική και πετρόχτιστη με δύο πέτρινες κάναλες και στη μέση τον περίφημο "αράπη- κάνουλα" που δεν υπάρχει πια. Για  πολλά χρόνια, πριν γίνει το υδραγωγείο του χωριού, συγκέντρωνε τους περισσότερους νεροκουβαλητές. Έτσι νέοι και νέες της εποχής έβρισκαν εκεί  την ευκαιρία να αλλάξουν μερικές ματιές και να νιώσουν τα πρώτα "'ερωτικά σκιρτήματα", κάνοντας το έργο του προξενητή πιο ...εύκολο.

Πολλές παρέες, κυρίως νεαρών, μετά το πανηγύρι έπαιρναν τα κλαρίνα και ξημέρωναν στη Βρουσλέκα, συνεχίζοντας το χορό και το τραγούδι. Όμως εκεί που η βρύση είχε την τιμητική της ήταν το "οχτώημερο", στις 8 Σεπτέμβρη, όταν το γειτονικό μοναστήρι, αφιερωμένο στη γέννηση της Θεοτόκου, γιόρταζε.

Εκεί κάθε χρόνο στηνόταν το δεύτερο πανηγύρι μετά από αυτό του Δεκαπενταύγουστου. Όλοι οι προσκυνητές μετά το τέλος του, φορώντας τα γιορτινά τους, παρέες παρέες, ανηφόριζαν για να ξεδιψάσουν στα κρουσταλένια νερά της Βρουσλέκας και να ξαποστάσουν κάτω από τα βαθύσκιωτα πλατάνια. Πάντα παρών και ο φωτογράφος του χωριού Παναγιώτης Λάκκας με τη μηχανή του.

Επειδή θεωρούνταν χώρος αναψυχής, απαγορεύονταν το πλύσιμο των ρούχων. Αργότερα για το σκοπό αυτό με τα νερά που συγκεντρώνονταν χτίστηκε από κάτω μια άλλη βρύση. Λίγο πριν από τη "Βρουσλέκα" υπάρχει και άλλη μικρότερη πηγή, που παλιά είχε ξύλινη κάνουλα.

Παλιά το νερό αναπηδούσε μέσα από έναν μικρό τοίχο με τρεις κάναλες. Στα μέσα της δεκαετίας του '50 η βρύση γίνεται πετρόχτιστη με τον "αράπη" και τις δυο πέτρινες κάναλες. Λίγο μετά το 1960 επί προεδρίας Τσιρογιάννη, γίνεται προσπάθεια να γίνει σκεπαστή, στηριζόμενη σε δύο πέτρινες σκαλιστές κολόνες. Ο μεγάλος σεισμός όμως του 1967 καταστρέφει τις κολόνες και το σχεδιο εγκαταλείπεται.

Το όνομά της το πήρε μάλλον από κάποιο Λέκκα. "Βρύση του Λέκκα" σε παράφραση "Βρουσλέκα". Ωστόσο το επώνυμο αυτό δεν συναντάται στο χωριό μας ούτε συνδέεται με κάποιο τρόπο με τη νεώτερη ιστορία του. Αν δεν ανάγεται στην εποχή της Τουρκοκρατίας, πολύ πιθανό να πήρε αυτό το όνομα από τους ξακουστούς πετράδες των Μαστοροχωρίων της Ηπείρου, Αλέξιο και Νικόλαο Λέκκα, οι οποίοι θεωρούνταν ξακουστοί "πελεκάνοι", πελεκητές δηλαδή της πέτρας. Ίσως να ήταν αυτοί που φιλοτέχνησαν τον "αράπη". 

Σήμερα έχει χάσει την παλιά της αίγλη. Στέκεται όμως ακόμα όρθια περιμένοντας κάποιο χωριανό να την καθαρίσει από τα αγριόχορτα, να δροσιστεί και να  αναπολήσει κάτι από το ένδοξο παρελθόν της.

Με τη βοήθεια του αρχείου παλιάς φωτογραφίας θα κάνουμε ένα νοσταλγικό φωτογραφικό ταξίδι στα παλιά, τότε που παρέες χωριανών έμπαιναν στη σειρά για μια αναμνηστική φωτογραφία με φόντο τον "αράπη" και τη Βρουσλέκα. Καλό ταξίδι στο χρόνο και στις θύμησες...

Δημήτρης Στεργιούλης

                                      ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΕΔΩ